சோதனை Vs. இறைநம்பிக்கை

மனித வாழ்க்கை என்பது எப்போதும் ஒரே சீராக இருப்பதில்லை. அது இன்பமும் துன்பமும் கலந்த ஒரு வழிப்பாதை. இதில், ஆன்மீகப் பாதையிலும் சத்தியத்தின் வழியிலும் நடப்பவர்களுக்கு சோதனைகளும் சிரமங்களும், தொழில்முறை மற்றும் வாழ்வியல் நெருக்கடிகளும் வருவது இயல்பான ஒன்று என்பதை நாம் முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு மனிதனின் இறைநம்பிக்கை எந்த அளவுக்கு ஆழமாகவும் முதிர்ச்சியாகவும் இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு அவன் சந்திக்கும் சோதனைகளின் வீரியமும் கடினமாக இருக்கும். சோதனை என்பது தண்டனை அல்ல; அது ஒரு மனிதனின் தார்மீக வலிமையையும் நம்பிக்கையையும் உரசிப் பார்க்கும் தகுதித் தேர்வு.

திருக்குர்ஆன் காட்டும் வாழ்வியல் யதார்த்தம்

மறைநூல் திருக்குர்ஆன், மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் சோதனைகளையும், அதை எதிர்கொள்ளும் வழியையும் மிக அழகாகத் தெளிவுபடுத்துகிறது:

"மேலும் சிறிதளவு அச்சத்தாலும், பசியாலும் உடமைகள், உயிர்கள் மற்றும் விளைபொருட்கள் ஆகியவற்றில் இழப்பை ஏற்படுத்தியும் திண்ணமாக உங்களை நாம் சோதிப்போம். இந்த நிலையில் பொறுமையை மேற்கொண்டவர்களுக்கு நபியே நீர் நற்செய்தி கூறுவீராக!" (திருக்குர்ஆன் 2:155)

இந்த வசனத்தின்படி, ஒரு மனிதனுக்கு வாழ்வில் ஏற்படும் இழப்புகள், தொழில்முறைப் பாதிப்புகள் அனைத்தும் இறைவனால் ஏற்படுத்தப்படும் சோதனைகளே. அச்சம், வறுமை, பொருளாதார இழப்பு போன்ற இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் ஒரு மனிதன் தன் நிலையை இழந்துவிடக் கூடாது.

உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளரின் அடையாளம்

துன்பங்கள் வரும்போது ஒரு முதிர்ந்த இறைநம்பிக்கையாளர் எவ்வாறு நடந்துகொள்வார் என்பதை அடுத்த வசனம் விவரிக்கிறது:

"அவர்கள் எத்தகையவர் எனில் தங்களுக்கு ஏதேனும் துன்பம் நேரிடும்போது 'நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள்; மேலும் நிச்சயமாக அவனிடமே நாம் திரும்பிச் செல்பவர்களாக இருக்கிறோம்' என்று கூறுவார்கள்." (திருக்குர்ஆன் 2:156)

இந்த வார்த்தைகள் வெறும் வாசகம் அல்ல; அது ஒரு மனிதனின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையின் பிரகடனம். "என்னுடைய உடைமை, என்னுடைய உயிர், என் வாழ்வின் லாப நஷ்டங்கள் அனைத்தும் இறைவனுடையது" என்ற எண்ணம் வந்துவிட்டால், எதிர்த்தரப்பின் எந்தவொரு சூழ்ச்சியோ அல்லது பெரிய இழப்போ மனிதனை வீழ்த்திவிட முடியாது.

பொறுமை (ஸப்ர்) மற்றும் தொழுகையின் உண்மையான பொருள்

திருக்குர்ஆனின் மற்றொரு உன்னதமான வசனம் நமக்கு இப்படி வழிகாட்டுகிறது:

"பொறுமையைக் கொண்டும், தொழுகையைக் கொண்டும் (இறைவனிடம்) உதவி தேடுங்கள்..." (திருக்குர்ஆன் 2:45)

இங்கே 'பொறுமை' என்பது அநியாயத்தையோ, பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளையோ கண்டு எதுவும் செய்ய முடியாமல் முடங்கிப் போவதல்ல. இஸ்லாமிய தத்துவத்தின்படி, பொறுமை என்பது ஒரு செயல்பாட்டு வடிவம் (Active State).

• உள்மன வலிமை: எதிர்த்தரப்பு பொய் சொல்லி நம் மீது குற்றம் சுமத்தும்போது உணர்ச்சிவசப்பட்டு நிலைகுலையாமல், மனதை நேர்க்கோட்டில் வைத்திருப்பது.
• அமைதியான எதிர்நடவடிக்கை: கோபத்தை வீணாக்காமல், அதை ஆற்றலாக மாற்றி, தார்மீக அறவழியில் நின்றுகொண்டு, அமைதியான முகத்தோடு மிகக் கூர்மையான ஆதாரப்பூர்வமான நடவடிக்கைகளை எடுப்பதுதான் உண்மையான பொறுமை.
• தொழுகையின் துணை: பதற்றமான சூழலில் இறைவனுடன் தொடர்பு கொண்டு அகிலத்தின் பேராற்றலிடம் நம் பாரங்களை இறக்கி வைத்து, மன அமைதியையும் புத்தி கூர்மையையும் பெறுவது.

பொறுமை என்பது நமக்குள் வளர்க்க வேண்டிய உள்மன வலிமை; தொழுகை என்பது இறைவனிடமிருந்து நாம் பெறும் வெளிப்புற உதவி.

பொறுமையின் பரிசு

இத்தகைய சோதனையான கட்டங்களில், இறைவனின் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து அறவழியில் பொறுமையைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுக்குக் கிடைக்கும் வெகுமதி அளப்பரியது:

"இத்தகையோர் மீது அவர்களின் இறைவனிடமிருந்து நல்வாழ்த்துக்களும், நல்அருளும் உண்டாகும். இன்னும் அத்தகையோர் தான் நேர்வழி பெற்றவர்கள்." (திருக்குர்ஆன் 2:157)

முடிவுரை

மனித வாழ்வில் சின்னஞ்சிறிய தேவைகள் முதல், தொழில்முறை கொடுக்கல் வாங்கல் மற்றும் வழக்குகள் சார்ந்த பெரிய அளவிலான அநீதிகள் வரை எத்தகைய துன்பங்கள் வந்தாலும், அவற்றிற்குப் பின்னால் ஒரு தத்துவார்த்தப் பாடம் இருக்கிறது.

மனிதர்கள் தற்காலிகமாகப் பொய் சொல்லித் தப்பிக்க முயலலாம், ஆனால் இறைவனின் நீதிமன்றத்திலும் தர்மத்தின் முன்னேயும் அநீதி வீழ்வது நிச்சயம். துன்பங்கள் வரும்போது சோர்ந்துவிடாமல், அதை இறைவனின் சோதனையாகக் கருதி, "அறம்பாடி அளித்தல் தீமையை" என்ற கோட்பாட்டின் கீழ், அமைதியோடும் நேர்வழியோடும் எதிர்கொள்பவர்களே வாழ்வில் உண்மையான வெற்றியாளர்களாகவும், இறைவனின் நல்அருளைப் பெற்றவர்களாகவும் திகழ்கிறார்கள்.